Honden Nieuws

Het dilemma van het hondengejank

We wisten al dat hij Pruts heet. Op zwoele zomeravonden als wij onszelf net gelukkig prezen met onze mooie en rustige buurt, werden we regelmatig geconfronteerd met die ene minder rustige factor in de buurt: het hondengejank.........

Lees deze blog van Zezunja verder op Zezunja's zotisch weblog
|

De hond-mens relatie

Als je in Google zoekt met de woorden "mens hond relatie" vind je 118 000 hits en als je in het engels zoekt vind je wel 6900 000 hits . Kortom: er is veel te doen rond dit onderwerp.

De hond wordt vaak de beste vriend van de mens genoemd. Deze viervoeter neemt dus een speciale plaats in in het leven van de mens. Heel anders dan andere gedomesticeerde dieren. Misschien dat een kat een beetje in de buurt komt maar toch.... de hond is in de loop der tijd bij de mens gekomen en bij de mens gaan horen.

Het meest recente onderzoek plaatst de oorsprong van de hond in het Verre Oosten, enige tienduizenden jaren geleden. De eerste aantoonbare relatie van de wolf met de mens is omstreeks 17.000 jaar geleden. We weten niet precies hoe het tot huisdier maken (domesticeren) is verlopen maar daar zijn wel een aantal ideeën over. Een van die ideeën is dat de wolf als eerst de stap aar de mens heeft gezet. Wolven lieten hun natuurlijke schuwheid een beetje los en kwamen steeds dichterbij menselijke nederzetting leven om te profiteren van de afval die de mens (ook toen al) liet rondslingeren. Langzaam aan in een proces van honderden jaren paste de “wolf” zich steeds meer aan aan het leven rondom de mens. Deze aangepaste wolf leek waarschijnlijk ook al veel minder op de wolf waar hij van afstamde.

Uiteindelijk heeft de mens ook een stap gezet. We konden de hond wel gebruiken. Oorspronkelijk hadden dan ook honden vooral een praktisch doel: bewaking, helpen bij de jacht, opruimen van ongedierte en veel later ook schapen drijven, karren en sleden trekken en bijvoorbeeld vee drijven. We lieten de hond werken en in ruil daarvoor kreeg ie eten en onderdak. Ook nu zijn nog een aantal heel specialistische functies voor honden weggelegd: speurhonden, lawinehonden politiehonden, hulp- en geleidehonden, therapiehonden maar ook “oude” functies als jachthond en bewaking worden nog met verve door de hond ingevuld.

Toch is er veel veranderd. De voornaamste functie van de hond nu is gezelschap voor de mens. De hond wordt in onze westerse samenleving vaak beschouwd als een volwaardig lid van de familie hij wordt geknuffeld en vertroeteld, neemt deel aan activiteiten, wandelingen en vakanties. Hij is de vertrouweling en de speelkameraad, de
link met de andere gezinsleden… Soms zelfs met wat overdaad, waar hij dan de plaats inneemt en de rol vervult als substituut-mens.

De Britse acteur Sir Alec Guinness sprak ooit de woorden: "Als je in Engeland een drukke straat wil oversteken, doe je er goed aan een hond mee te nemen. Geen enkele Engelsman zal ooit een hond omver rijden."

Ik ben hondentrainer, ik houd van honden. Maar soms schieten we een tikkeltje door. Wie kent niet de momenten in speelfilms waarin duizenden mensen ontredderd raken door een natuurramp ramp maar we het het zieligst vinden voor die hond die z’n baasje kwijt is.

Toch zijn de positieve effecten van de hond op de mens heel duidelijk aanwezig. Het is aangetoond dat het aaien van een hond stress verlagend kan werken. Door een wandelingetje me de hond blijven mensen in beweging wordt sociaal isolement voorkomen. Als westerse samenleving hebben we de hond verwelkomd en omarmd.

Niet in iedere cultuur is dit hetzelfde. Er zijn culturen waar honden nog veel meer als werk- en gebruiksdier wordt gezien.

Een voorbeeld uit mijn eigen ervaring: Ik was 5 jaar geleden in Polen op vakantie met mijn vrouw, twee kleine kinderen en een hond. Nu het is in Nederland absoluut verboden een hond een kar te laten trekken. Op vakantie in Polen liet ik mijn hond een bolderkar trekken met twee kleine kinderen er in (hij vond het hartstikke leuk en ja, ik trok mee). We trokken heel wat bekijks. We spraken een aantal mensen die nieuwsgierig waren of dit gebruikelijk was in Nederland. Toen ik ze vertelde dat in de Nederlandse wet verboden is vielen de monden open van verbazing. Een hond is toch immers het gelukkigst als hij werkt?

In andere culturen heeft men andere relaties met de hond
In China en Korea worden honden gegeten. De dieren die daar worden verhandeld als voedsel leven onder erbarmelijke omstandigheden. Toch houden veel Chinezen ook honden als huisdier. Er zit een soort ambivalentie in hun visie op de hond. Misschien wel vergelijkbaar met de manier waarop wij in Nederland tegen konijnen aankijken. Konijnen worden door veel kinderen als huisdier gehouden maar prijken ook buiten de kerst dagen nog al eens op tafel. Ook in Mexico wordt de hond nog wel gegeten. De Mexicaanse naakthond heeft daar eigenlijk 3 functies: als huisdier, als kruik in bed en als maaltijd.

Honden zijn voor Arabieren onreine beesten. Het hebben van een hond als huisdier werd sterk afgeraden door de profeet Mohammed, Ook schreef de profeet dat bastaardhonden en zwerfhonden vervloekt waren en daarom ter dood moesten worden gebracht. In de 19e eeuw werden nog op het Arabische schiereiland tienduizenden honden door de Arabieren op gruwelijke wijze vermoord.

Toch zijn er een aantal hondenrassen die in de Arabische wereld worden gehouden. Het gaat dan niet zozeer om huishonden maar om grote bewakers van schapen kuddes. Maar ook windhonden voor de jacht. Ook zijn op Egyptische graftombes afbeeldingen van Saluki’s gevonden.

Dat de hond in het oude Egypte honden al heel lang gewaardeerd werden blijkt wel uit het feit dat twee op een gazelle jagende honden zijn afgebeeld op een schijf van vóór de eerste Dynastie circa 4000. v.Chr. Dit type hond lijkt op een ras dat nu nog steeds bestaat: de Faraohond.

De hond heeft door de tijden heen een ontwikkeling doorgemaakt van wild dier naar werkdier naar gezelschapsdier en zelfs familielid. Hoe de mens tegen de hond aankijkt is afhankelijk van leefomstandigheden en cultuur.

Ikzelf kan me heel goed vinden in de wat Sean Connery ooit zei over de hond:
"Je kan iets ontzettend doms zeggen tegen een hond en toch zal hij u bekijken met een blik die zegt: "God allemachtig. Daar zou ik nooit aan gedacht hebben.""
|

hondenliefhebbers

Om een snelle vleesproductie te bevorderen zijn kippen geselecteerd op snelle groei en gewichtstoename. Gewoon selectie van snelle groeiers die weer worden doorgefokt met andere snelle groeiers. Neem steeds de zwaarste en de grootste voor de fok en uiteindelijk krijg je steeds sneller grote kipfilet. Tot zover geen probleem zou je denken. Wij blij want de prijs voor kip kan omlaag, kippenfokker blij want die verkoopt veel kilo kip. Maar voor de kip is het wellicht minder positief. De kuikens groeien zo snel dat dit gezondheidproblemen veroorzaakt. De gezondheidproblemen zijn weer van dien aard dat ze ernstige welzijnproblemen veroorzaken. De selectie op basis van groeisnelheid verstoort namelijk een proces dat symomorphis wordt genoemd. Bepaalde organen groeien sneller dan andere organen. Normaal gesproken is dit bij dieren prima in evenwicht maar wanneer we selectief op een eigenschap gaan selecteren raken andere systemen onderbelicht. Hart, longen, en kleine bloedvaatjes zijn heel belangrijk voor een goede opname en verdeling van zuurstof in het lichaam. Wanneer de capaciteit van deze organen niet goed op elkaar is afgestemd kunnen er grote problemen ontstaan, vergelijkbaar met hoogteziekte. Het welzijn van de kuikens en de fokdieren die volledig tot geslachtsrijpe leeftijd worden grootgebracht komt daardoor ernstig in gevaar.

Nu schrijf ik dit voor een website van de hondenschool. Ik verwacht voor een grootdeel lezers die dieren, en honden in het speciaal een warm hart toe dragen. Dus ik kan me voorstellen dat het bovenstaande misschien wel als onplezierig of zelf schokkend overkomt. Maar wat heeft het met honden te maken?

Wij als mensen, hondenliefhebbers, hebben een keur aan verschillende hondenrassen gefokt. Vroeger voornamelijk heel functioneel voor een bepaalde taak. Nu steeds meer voor een bepaald schoonheidsideaal, een bepaald rasspecifiek uiterlijk. In ons enthousiastme om bepaalde kenmerken te verheffen tot ideaal voor een ras zijn we gaan fokken en selecteren. Gezondheid is helaas vaak pas op de tweede of derde plaats gekomen. Natuurlijk houden we van onze honden maar als we nu het resultaat bekijken van het selectief fokken op bepaalde uiterlijke kenmerken dan is dat in een aantal gevallen veel schokkender dan het verhaal van de vleeskuikens hierboven.

We willen een hond met een platte kop, en dat z'n huig dan niet even snel in afmeting afneemt dan de lengte van z'n bek nemen we voorlief. We willen een grote brede kop op die hond, en dat alle pups via een keizersnede geboren moeten worden nemen we voor lief. We willen een heel klein hondje, en dat z'n schedel niet meer helemaal sluit en er veel hondjes met een "waterhoofd" geboren worden met alle pijn van dien nemen we voor lief. We willen een hele grote hond met lekker veel massa, en dat ie dan al op jonge leeftijd hartklachten krijgt nemen we voorlief. We willen een hele brede hond, een sterk lichaam, stoere poten en dat de knieën snel stuk gaan onder dit gewicht nemen we voor lief. We willen een aflopende ruglijn want dat is mooi en dat heupdisplasie oplevert nemen we voor lief. We willen best een hond met "gereserveerd" karrakter en dat we daarmee een hond fokken die permanent angstig is in onze drukke samenleving dat nemen we voor lief. We willen een hond met veel vel en enorme hanglippen en dat bijna al die honden aan hun ogen geopereerd moeten worden dat nemen we voor lief. Ik doe er verder het zwijgen toe maar er zijn nog wel meer voorbeelden te bedenken. Ik zie regelmatig rasspecifieke eigenschappen leiden tot lijden. Bijvoorbeeld een hond die tijdens een cursus uitvalt omdat z'n knie, heup oog geopereerd moet worden.

Ik ben absoluut niet tegen het fokken van verschillende rassen. De raskenmerken hoeven wat mij betreft niet eens nuttig of functioneel te zijn. Er is niets mis met mooi. Raskenmerken mogen wat mij betreft echter nooit een belemmering vormen voor de gezondheid en het welzijn van de hond. Honden met eigenschappen fokken omdat we die zo mooi vinden en een oogje dichtknijpen oor het verminderde dierenwelzijn overschreidt wat mij betreft een grens.

Een oplossing voor deze problemen is waarschijnlijk niet eenvoudig. Raseigenschappen liggen vast, beschreven in de rasstandaard en prijzen worden uitgerijkt voor het uiterlijk en niet voor gezondheid. Maar mag het ietsje minder extreem? Kunnen we niet het belang van gezondheid voor een specifiek uiterlijke eigenschap plaatsen? Hier hebben fokkers een belangrijke verantwoordelijkheid. Maar zeker niet alleen fokkers! Hier hebben alle hondenliefhebbers een verantwoordelijkheid in wat we kiezen en wat we tolereren. Want hondenliefhebber betekend toch niet dat we alles voor lief nemen maar dat we van honden houden?

|

Opvang Waterschapsheuvel zoekt gastgezinnen

Opvang Waterschapsheuvel zoekt gastgezinnen, die voor onbepaalde tijd een goede plek kunnen bieden aan opvanghonden van allerlei leeftijden.
Elke tijdelijke plaatsing gebeurt in overleg. De voornaamste eis is, dat u tijdens zijn verblijf genoeg tijd en aandacht aan de hond kunt besteden.
Voor meer informatie kunt u bellen met Betty v/d Berg 06- 45 47 44 02.
|

Hij kluift!

Wij hebben 3 honden: Een Hollandse Herder, een Bulterriër en een Whippet. Prachtig, geweldig hoe deze dieren van elkaar verschillen in uiterlijk en gedrag. Ze verschillen ook heel erg in voorkeuren voor verschillende zaken. Zo wil de Bulterriër graag door de modder baggeren, graven in de aarde happen. De Hollandse Herder ziet dat niet zo zitten. Niet dat ie bang is om vies te worden, maar om dit nu als doel te stellen gaat hem duidelijk te ver. Hij snuffelt lekker, vindt het heel leuk als je een balletje gooit, maar zal zich niet zonder aanleiding druk maken. De Whippet rent graag! Maakt niet uit waar, door de modder, over het gras, in de winter, in de zomer, hij vindt het allemaal prima. Het liefst heeft hij dat anderen dan achter hem aan rennen, maar de meesten geven dit al snel op. Tot zo ver hele leuke verschillen. Maar een ding zit me wel een beetje dwars. Het gaat over het eten. De Bull en de Hollander eten alles. Alles wat voor hen bedoeld is, alles wat voor anderen bedoeld is en ook die dingen waarvan ze vast wel een vermoeden hebben dat het zeker niet voor hen bedoeld is. Alles gaat er in als koek! Brokken, pens, kluiven van buffelhuid, varkensoren, brood, fruit, rauwe kip, gebakken kip, alles. Maar dan de Whippet..... Een kieskauw, verschrikkelijk! Brokken gaan er goed in. Maar dan besluit je ze eens te verwennen met pens. De Bull: opgewonden, slingert er even mee en schrokt het naar binnen. De Hollander: in opperste staat van serieuze vreetlust! Niks spelen, direct verslinden. En dan de Whippet: hij pakt het aan met twee hoektanden, laat het meteen weer vallen, kijkt er naar, kijkt naar me op, kijkt weer naar beneden, kijkt weer op..... zo komen we niet verder. Ik pak het nog eens op en biedt het nog eens aan. "Kijk eens! lekker!" Hij draait zijn kop weg. Zie ik daar afgrijzen in z'n blik? Nu denk je misschien: hij lust geen pens. Maar dit vertoont de Whippet met bijna alle "lekkere honden dingen" die je hem voorhoudt. Kipfilet: alleen gebakken, buffelhuid: pffft, rauw vlees: alsof je hem op z'n poot staat. Dit vind ik persoonlijk nogal irritant. Het is niet heel erg, maar ik wil gewoon die dankbare, schrokkerige, hebberige vraatlustige reactie zien. Maar bij de Whippet vang ik bot.
Totdat we een week geleden van Biofood een aantal kluiven binnen kregen. Ik pakte een kluif en alle drie stonden ze uiterst geïnteresseerd te kijken. Ja, ook de Whippet! Ongelofelijk!Hij pakte de kluif aan en begon te kluiven. Het leek er zelfs op dat hij ervan genoot, maar dat kan toeval zijn.

whippet
Dit is 'm: Otto de whippet. Hij kluift!

|

Een schitterend ongeluk

Een Witte herderteef heeft een "ongelukje" gehad met een reu die voor 3/4 Duitse staande langhaar-1/4 heidewachtel in zich heeft.
Maar kijk eens naar de pups! dit is wel een schitterend ongeluk.

De pups zijn geboren op 22-08-2007, vijf teefjes en vijf reutjes. Allemaal zwart en goed gezond. De pups groeien op in huiselijke kring met andere honden, katten en kinderen. Ze mogen weg tegen kostprijs, dat is de entingen, chip en paspoort. Ellis de Wal zoekt goede eigenaren voor de pups.

pups

Wil je meer informatie over de pups, neem dan contact op met Ellis de Wal (Zuilen, Utrecht. tel (06) 401 69 767)
De reu is in week 39 bij Ellis de Wal te zien.

moederenpups
Moeder met pups
de-vader
De vader
|

Hondengevechten

Ik kwam een tijdje geleden deze reportage van de BBC: Dogfighting undercover tegen op het internet. Het gaat over georganiseerde hondengevechten in Ierland.
|

De hechte band tussen mens en hond

Ik kwam tijdens het surfen dit audio fragment tegen over de band tussen baas en hond door de eeuw heen.

Honden zijn voor mensen al eeuwen een belangrijk dier. De adel pronkte met rashonden, terwijl het volk het dier voor de hondekar spande. Later ontstond een kameraadschappelijkere relatie. Volgende week openen twee tentoonstellingen en verschijnt er een boek over de relatie tussen de mens en de hond. Jori Zijlmans, samenstelster van een van de tentoonstellingen en het boek 'Hond & baas' in gesprek met Annelies van der Goot.
|

Voedselvoorkeur bij honden wordt beïnvloed door sociale contacten

Ik wil eten wat jij eet! Niet alleen voor kinderen blijkt dat te gelden maar ook honden schijnen zich te laten lijden in hun voedsel voorkeur door wat soortgenoten net gegeten hebben. Een hond (we noemen hem even de trend zetter) krijgt een maaltijd voorgeschoteld die naar basilicum of tijm smaakt. Vervolgens krijgt een andere hond (deze noemen we de trend volger), na aan deze hond gesnuffeld te hebben, de keuze tussen een maaltijd die met tijm of basilicum op smaak is gebracht. De trend volger zal nu in de meeste gevallen kiezen voor dezelfde smaak als de trend zetter. Honden hebben dus een voorkeur voor voedsel waarvan ze de geur net aan de adem van een andere hond hebben geroken.
Nu is dit fenomeen niet uniek. Ook ratten vertonen soortgelijk gedrag. door aan de bek van een andere rat te ruiken weten welk voedsel hun soortgenoot gegeten heeft en dus veilig gegeten kan worden. Dit gedrag is niet nuttig voor echte carnivoren zoals tijgers of wolven. Deze dieren eten min of meer altijd het zelfde; vlees. Maar voor omnivoren is de keuze in voedsel veel gevarieerder. Dus is een richtlijn in wat veilig is en wat niet wel zo handig. Ratten kunnen zelfs aan de hand van menselijke adem een voorkeur voor een bepaald voedsel ontwikkelen (Galef 2005). Niet zo gek natuurlijk voor een dier wat al zo lang in de nabijheid van mensen leeft en veelal het (rest) voedsel van mensen eet. Dit is tevens nog een overeenkomst tussen rattenen honden. Ook honden leven al zeer lang bij mensen en hebben al die tijd hun voedsel gewoonten aangepast aan wat er in de nabijheid van vroege nederzettingen van mensen te vinden was (Coppinger and Coppinger, 2001). Het is niet onderzocht in dit artikel maar het zou best eens kunnen dat honden ook een voorkeur voor voedsel kunnen ontwikkelen door menselijke adem te ruiken na de maaltijd.

Bron:
Behavioural Processes 74 (2007) 104–106
Dogs acquire food preferences from interacting with recently fed conspecifics
Gwen Lupfer-Johnson, Julie Ross

Wolves evolve into dogs. In: Coppinger,R., Coppinger, L. (Eds.), Dogs: A Startling New Understanding of Canine Origin, Behavior and Evolution. Scribner, New York, NY, pp. 39–67.
Coppinger, R., Coppinger, L., 2001.

Social learning. In: Whishaw, I., Kolb, B. (Eds.), The Behavior of the Laboratory Rat: A Handbook with Tests. Oxford University Press, New York, NY, USA, pp. 363–370.
Galef Jr., B.G., 2005.
|

His masters voice…..and face?

Honden herkennen het gezicht van hun eigenaar. Wanneer honden een foto van hun eigenaar krijgen te zien op een beeldscherm kunnen ze die onderscheiden van een foto van een vreemde. Maar er is meer….. Door eerst een stem te laten horen (van een vreemde of de eigenaar ) en daarna een foto te laten zien (van een vreemde of de eigenaar) onderzochten onderzoekers van de universiteit van Kyoto of honden een voorstelling maken van het gezicht van de eigenaar wanneer ze een z’n stem horen. Ze zagen dat een hond die een stem hoort van z’n eigenaar maar vervolgens een foto ziet van een vreemde, langer naar het scherm kijkt dan wanneer stem en foto beide van de eigenaar zijn. De verklaring die zij hiervoor geven is dat de hond een na het horen van de stem een bepaald beeld voor ogen heeft (dat van de eigenaar). Wanneer dat beeld niet bevestigt wordt, gaat dit tegen de verwachting in en kijken de honden langer naar het scherm.

Bron:

Ikuma Adachi, Hiroko Kuwahata and Kazuo Fujita
Dogs recall their owner’s face upon hearing the owner’s voice
Anim Cogn (2007) 10: 17–21
|

Mijn hond beet me zomaar uit het niets!


Geweldig dat YouTube. Je vind er de meest waanzinnige filmpjes.
Ik vond het volgende filmpje met de zoektermen dog and play.

Leuk spelletje of zijn mensen gek? Oordeel zelf:

link naar YouTube



|

De band tussen baas en hond

In de basiscusus leer je diverse gehoorzaamheidsoefeningen aan je hond. Toch is gehoorzaamheid zeker niet het enige waar het in de basiscus om draait. Het gaat vooral om contact maken met je hond, om communiceren. We proberen dus aandacht te schenken aan de belevingswereld van de hond. Wanneer je oog krijgt voor de manier waarop je hond bepaalde situaties beleeft dan ben je steeds beter in staat om op de juiste manier te reageren. Je hond tot kalmte brengen op "spannende" momenten, hem gerust kunnen stellen doordat ie weet dat je het ook ziet, hij weet dat je er bent en dat je 'm steunt. Dat is eigenlijk veel belangrijker dan alle gehoorzaamheid bij elkaar!

beagle-en-baas

|

Hoe gaan mensen met dieren om

Gaat een boer hetzelfde om met zijn vee als jij met je hond of kat?
Waarschijnlijk is zijn relatie met dieren anders, dan die van jou met jouw huisdier(en). Maar waar zit 'm precies het verschil? Esther Polak, kunstenaar, gaat op onderzoek uit en bezoekt drie weken lang boeren, burgers en natuurliefhebbers als deze praten over - of werken met - hun dieren. Ga mee en luister naar
Radio Oostvaart.

kijk en beluister ook de vodcasts op de site.

|

De Dag van het Dier

Volop activiteiten op de Dag van het Dier
Op zaterdag 7 oktober organiseert de Dierenbescherming afdeling Utrecht en omstreken een groot evenement ter ere van Werelddierendag, de Dag van het Dier genaamd. Het Utrechtse park Transwijk wordt hiervoor omgetoverd tot een feestelijk evenemententerrein. Er zijn tal van activiteiten die in het teken staan van dieren, bestemd voor huisdiereigenaren en dierenliefhebbers van alle leeftijden. Er worden enkele duizenden bezoekers verwacht.

Op de Dag van het Dier kunnen bezoekers samen met hun huisdier op de foto, tips opdoen in een workshop kattengedrag en voorlichting krijgen over de verzorging van knaagdieren. Er is een workshop vegetarisch koken en er worden proeflessen gegeven van de cursussen ‘Gehoorzame Huishond’ en ‘EHBO voor dieren’. Verder kan de bezoeker advies krijgen over alternatieve geneeswijzen voor dieren en wordt er een lezing gegeven over erfelijkheidsleer voor honden. De Nederlandse Vereniging van Gedragstherapeuten voor Honden Alpha, zal aanwezig zijn met een stand. Ook voor kinderen is er het nodige te beleven: er is een clown, een springkussen, kinderen kunnen als dier gegrimeerd worden en ze kunnen zelf kunst maken in de knutselhoek. Deze kunst wordt later op de dag geveild.

Belinda Meuldijk is beschermvrouwe van de Dag van het Dier. Zij presenteert een catwalk van asieldieren en een veiling van (beeldende) kunst die door kunstenaars ter beschikking is gesteld. De dag wordt geopend door de Utrechtse wethouder Robert Giesberts.

Het doel van de Dag van het Dier is het publiek (meer) bewust te maken van dierenwelzijn en van de activiteiten van de Dierenbescherming. Daarnaast streeft de Dierenbescherming ernaar zoveel mogelijk geld in te zamelen door middel van ledenwerving, donaties en de opbrengst van de kunstveiling. De opbrengst zal besteed worden aan het vervoer van gewonde en zieke dieren, aan de opvang van thuisloze honden, katten, konijnen, knaagdieren, exoten en andere hulpbehoevende inheemse dieren, aan de aanpak van dierenmishandeling en –verwaarlozing en aan het geven van (scholen)voorlichting.
Bezoekers kunnen vanaf 1 augustus tot 30 september kaarten kopen in de voorverkoop via de website
www.dagvanhetdier.nl. De kosten van een kaartje bedragen in de voorverkoop € 4,50 voor volwassenen en € 2,- voor kinderen. Aan de deur kosten de kaartjes respectievelijk € 5,- en € 2,50. Honden zijn (aangelijnd) welkom. Kaarten zijn vanaf 1 september ook te koop bij alle vestigingen van Albert Heijn in Utrecht.
Het volledige programma
is vanaf 15 augustus te vinden op: www.dagvanhetdier.nl.


Wat? Dag van het Dier - Evenement ter ere van werelddierendag
Waar? Park Transwijk, Utrecht
Wanneer? Zaterdag 7 oktober van 10.00 uur tot 18.00 uur

|

Minder stress bij honden door menselijk contact?

Asiels vormen een zeer stressvolle omgeving voor honden. Dit komt door de sociale isolatie en de nieuwe “vreemde” omgeving. Is dit op te lossen of te verminderen door contact met mensen?

beklik


Deze vraag stelde onderzoekers van de Colorado State University zich. Zij namen de proef op de som. Een groep honden kreeg 3 dagen na aankomst in het asiel 45 minuten contact met een verzorger. Er werden dan een aantal gehoorzaamheids oefeningen gedaan, de vacht werd verzorgd en de hond werd geaaid. Een andere groep honden ontving deze behandeling niet. Honden die contact konden maken met mensen hadden minder hoge stresshormoon (cortisol) niveaus in hun speeksel dan honden die geen contact met mensen konden maken. Dit was niet afhankelijk van het ras of de leeftijd of sexe van de hond. 45 minuten contact kan dus veel verschil maken voor het welzijn van de hond in een asiel. Deze 45 minuten “contact” tijd kan ook nog eens goed worden gebruikt om het temperament van de hond vast te stellen om een goed passend adoptie adres te vinden.


Bron:
Human interaction and cortisol: Can human contact reduce for shelter dogs?
Crista L. Coppola, Temple Grandin, R. Mark Enns
Physiology & Behavior 87 (2006) 537 – 541

|

Wie steunt een hond met stress bij onweer?

Sommige honden zijn erg bang voor onweer. Wanneer het weer verandert
worden ze al zenuwachtig en wanneer het onweer losbast raken ze
compleet in paniek. Een heel vervelend probleem voor in de eerste
plaats de hond zelf maar ook voor de eigenaar. Waar komt deze angst
vandaan wat kun je er aan doen en wat moet je doen. Soms wordt beweerd
dat het allemaal de schuld van de eigenaar is. Door de hond maar te
troosten wanneer hij schrikt van de donder wordt het angstgedrag
beloond en ontstaat een geconditioneerde angst die vervolgens weer
wordt versterkt door het troosten van de hond tijdens het onweer. Maar
wat moet je dan? Je hond is doodsbang en jij als roedelleider bent dan
niet beschikbaar? Je geeft niet thuis, bang om angst te belonen? En als
ie dan toch bang blijft? Moeilijk.


hond-en-onweer


Omdat lang niet alle vragen hierover zo eenvoudig te beantwoorden zijn
is het goed dat er een onderzoek naar dit onderwerp is gedaan door
Nancy A. Dreschel en Douglas A. Granger. Zij onderzochten honden met
angst voor onweer en hun eigenaar. Hond en eigenaar kregen
geluidsopnamen van onweer te horen op een hoog volume. Het gedrag van
de honden en de eigenaar werd bestudeerd en er werd cortisol
(stresshormoon) gemeten in het speeksel van beiden. In enkele gevallen
ging het om een situatie met meerdere honden per huishouden waarvan er
een angstig was voor onweer. De eigenaren hadden allemaal zo hun
eigen manier van reageren op hun angstige hond. De een negeerde z'n
hond voornamelijk de ander praatte veel tegen de hond. Een aantal mensen
aaide de hond regelmatig of probeerde de hond bij zich te houden
terwijl ze op de grond zaten.

Alle honden die angst voor onweer hadden lieten dit gedragsmatig ook
zien. Hijgen, trillen, janken, heen en weer lopen, heel dicht bij de
eigenaar blijven, enz. De honden die angstig waren voor onweer lieten
ook een verhoogde afgifte van cortisol zien. De cortisol niveaus van
de eigenaar van deze honden bleef gelijk. Het maakte niet uit hoe de
eigenaar reageerde op de hond. Of hij nu aaide, negeerde of tegen hem
praatte het had geen effect op de cortisol niveaus van de hond.

Het angstige gedrag van de honden had dus geen effect op de
hoeveelheid stresshormoon van de eigenaar. Het gedrag van de eigenaar
had dus ook geen invloed op het cortisol niveau van de hond. Wat wel
opviel was dat de honden uit een huishouden met meerdere honden minder
verhoging van stresshormoon vertoonden dan honden uit een huishouden
met maar een hond. De aanwezigheid van een andere (niet angstige)
hond heeft dus blijkbaar meer invloed op het gehalte stresshormoon dan het gedrag van de eigenaar.

Hoewel we in de relatie mens-hond de rol van de mens als roedelleider als
heel belangrijk zien en de invloed van de eigenaar heel vaak als
essentieel voor het ontstaan en voortbestaan van bepaald gedrag
beschouwen, lijkt het er op dat de rol van een andere hond in een
huishouden in situaties van extreme angst wel eens belangrijker zou
kunnen zijn. Dit inzicht zou wel eens een andere invalshoek voor het
oplossen van aan angst gerelateerde problemen kunnen bieden.

Het onderzoek zou nog moeten worden uitgebeid en met grotere aantallen honden moeten worden opgezet om meer inzicht te kunnen krijgen in de
effecten van de eigenaar op de hond en honden op elkaar, maar dit is
toch wel stof tot nadenken.

Bron: Physiological and behavioral reactivity to stress
in thunderstorm-phobic dogs and their caregivers
Nancy A. Dreschel and Douglas A. Granger
Applied Animal Behaviour Science 95 (2005) 153–168

|

Hond vermist?

Het is niet te hopen dat het gebeurt maar het kan altijd; het zoekraken van een huisdier. Paniek alom, wat moet je doen, wat kun je doen? Je kunt de vermissing opgeven bij een aantal organisaties. Een goede eerste stap is de Riemax website.

Iedereen die een dier vermist of er een heeft gevonden kan dit gratis  laten registreren, met foto op de Riemax website Het aanmelden gaat via het invullen van een formulier dat op de website te vinden is. Zo gauw de melding geplaatst is krijgt de melder via email een bericht. In dit berichtje wordt de melder door middel van enkele tips ook gewezen op het feit dat het altijd verstandig is de oproep ook aan te melden bij b.v . Amivedi of bij de andere websites die op de Riemax website site te vinden zijn.    
|

Honden ruiken kanker (2)

Nog eens een link naar informatie over het fenomenale vermogen van honden om kanker op te sporen. De planet.nl site bestede aandacht aan dit fenomeen. Bekijk ook het filmpje wat er bij zit eens.
|

Een hond in het verzorgingstehuis

Dieren brengen een soort huiselijk gevoel teweeg bij mensen. Voor mensen in een ziekenhuis of verzorgingstehuis kan het de omgeving zelfs normaal doen lijken. Het gevoel van ziekte, eenzaamheid, angst, scheiding van familie en zelfs depressie kan worden verminderd door een bezoek van een “therapie” hond. Het geeft een welkome afwisseling van de dagelijkse sleur en daarmee iets om naar uit te kijken. Veel mensen zijn actiever en reageren beter na het bezoek van een hond. Het aaien van een hond vereist het gebruik van de handen en beweging. Ook is het prettig dat honden zich niet bekommeren om de leeftijd van de persoon in kwestie. Een hond kan ook aanleiding geven voor een praatje en maakt het gemakkelijker om iemand aan te spreken. Er is maar een beperkte hoeveelheid literatuur over dit onderwerp. Verder onderzoek naar de voor en nadelen van honden in verzorgingstehuizen is nodig om een goed beeld te krijgen van de effecten. Nadelen zij er natuurlijk ook: mensen kunnen b.v. allergisch zijn voor honden en het kan in strijd zijn met hygiëne regels van een tehuis. Al met al lijkt het er op dat het de kwaliteit van het leven in een verzorgingstehuis aanzienlijk kan verbeteren.
Bron: The healing power of dogs: Cocoa's story. Cangelosi PR, Embrey CN. J Psychosoc Nurs Ment Health Serv. 2006 Jan;44(1):17-20.
|

Honden ruiken kanker

Honden zijn net zo goed als state of the art screening test en in het opsporen van kanker. Het lijkt er steeds meer op dat getrainde honden mammogrammen en CT scans zouden kunnen vervangen. Eerder heeft onderzoek al uitgewezen dat honden in staat zijn om blaaskanker te kunnen ruiken. Het klinkt misschien heel gek maar zo heel vreemd is het niet. Kankerpatiënten ademen spoortjes van bepaalde chemische verbindingen uit (alkanen en benzeen verbindingen) die honden kunnen ruiken in zeer lage concentraties. Onderzoek van de  Pine Street Foundation in San Anselmo,California, US heeft 3 Labrador retrievers en 2 Portugese waterhonden getraind voor een aantal weken met adem monsters van kankerpatiënten. Om te testen hoe goed de honden het truckje hebben geleerd werd een test opgezet: 55 longkanker patiënten, 31 borstkankerpatiënten en 83 gezonde controle personen (de patiënten waren allemaal gecontroleerd dmv biopten). De honden waren instaat om 99% van de lonkanker patiënten aan te wijzen en vergiste zich in 1 geval bij een gezonde controle persoon. Van de Borstkanker patiënten werd 88% goed aangewezen en ze maakte een vergissing in 2% van de controle personen.
Dit lijkt allemaal behoorlijk overtuigend. Het is echter nog niet duidelijk of de honden echt kanker detecteren of dat het gaat om algemene ziekte verschijnselen zoals bij een flinke ontsteking. Het vereist nog verder onderzoek zoals het testen met patiënten die andere ziektes onder de leden hebben en uitzoeken hoe vroeg in het ziekteproces honden instaat zijn om kanker te detecteren voordat het in de praktijk bruikbaar wordt. Het zou echte geweldig zijn wanneer we met behulp van de hond eerder instaat zouden zijn om kanker op te sporen.   Bron: Integrative Cancer Therapies (vol 5, p 1)
|